มันเป็นความสดชื่น
ผมสดชื่นแล้ว
ผมกำลังสดชื่น
ขอต้อนรับกลับมา ผม ไบรอันท์ กัมเบล
- ดิฉัน แอนน์ โฮวาร์ด - วันนี้มีเรื่องเด็ดๆ นะ
- คงจะยุ่งมากๆ เลยค่ะ - เรามีดาราเพลงป๊อป เอลตัน จอห์น
เขาจะมาอยู่กับเรา
และก็ด้วย ผู้แต่งนิยายขายดี อัล แฟร้งเค้น
พร้อมเด็กอัจฉริยะ จากเกรด 4
เจ้าของแนวคิด นำตำราเรียน
ไปให้เด็กที่ต้องการ
กับการมีแนวคิด ซึ่งเหมาะกับตอนนี้ เราขอเริ่มด้วยเรื่อง
แล้วใส่ลงบนพิมพ์..
ไบรอัน ช่วยตักไอศครีม มาราดบนเค้กนี่หน่อย
- ต้องการมากแค่ไหนครับ - ตามแต่คุณชอบเลย
คุณหัวเราะอะไร..
- มันควรจะมีไขมันต่ำ - ถูกแล้ว
เขาโทรมาไหม
คนจากรายการนั่น เดอะ กัมเบล โชว์ ไม่ได้โทรเหรอ
แน่ใจนะ
- อีกครั้งนึง ที่เวลาเราหมดลง - ขอบคุณ
เรายังมี เรื่องราวอีกมาก ในช่วงเช้า แล้วพบกันใหม่
- เป็นไง พวก - คนต่อไป
ว่าไง
- ขอลายเซ็นหน่อย ได้ไหม - คนต่อไป
ผมไม่ใช่ คนที่คิดว่าผมเป็น ดังนั้น..
คุณไม่ใช่ ผู้รายงานอากาศ
แดน สปริทซ์ หรือ
เดฟ สปริทซ์
ผมไม่ใช่ เดฟ สปริทซ์ ไม่ แต่ผมเคยได้ยิน ชื่อเสียงเขา
คุณไม่ต้องแกล้งโง่หรอก
ฟังนะ ขอร้องล่ะ เอาละ ผมก็แค่มาเข้าแถวรอ
น้องชาย ผมอ่านแบบฟอร์ม ทะเบียนรถคุณออกนะ
ไงก็ช่าง
นี่คุณ..
ขอร้องล่ะ อย่ายุ่งกับผม ผมแค่มารอเข้าแถว
คุณออกทีวีนะ น้องชาย
คุณออกทีวี
- คุณออกทีวี น้องชาย - แล้วไง ทำไมพูดซ้ำๆ อยู่นั่น
คุณออกทีวี น้องชาย
ไปทำงานธนาคารหรือ อะไรอื่นซะไป
ถ้าคุณไม่อยาก สังสรรค์กับชาวบ้าน
มันเรื่องของผม ช่วย.. ไปให้พ้นหน้าผม ได้ไหม
- ไอ้งี่เง่าเอ๊ย - อยากพูดงั้น ต่อหน้าผมเรอะ
นึกว่าอยากให้ผม ไปให้พ้นหน้าคุณ
บางครั้ง ก็มีคนจำผมได้
บ้างก็โง่
แบบเดียวกันนี้ ที่ทำให้เกิด หิมะตกครั้งใหญ่ ในมินีโซต้า
เมื่อมาเจออากาศที่อุ่นกว่า
ผมน่าจะใจเย็น ให้มากกว่านี้
หมายถึง ผมไม่ใช่คน 2 มิติ ที่พวกเขาจำได้
ผมต้องมีความสัมพันธ์ กับพวกเขา
กับให้พวกเขารู้ว่า จะต้องรับมือยังไง
แต่ฟังนะครับ อุณหภูมิที่อุ่นกว่า แบบนี้ จะอยู่ได้ไม่นาน
ลมนี้จะผลักดัน อากาศที่เย็นกว่า ไปทาง มิดเวสต์
เพราะเหตุนี้ ผู้คนจึงคิดว่ารู้จักผม
แต่ที่จริง เขาไม่รู้จัก
อุณหภูมิสูงสุด ในสัปดาห์หน้า คงไม่เกิน 24 องศา
ผมไม่ใช่กองถั่ว
ผมมีแผนการณ์
เอาล่ะ แล้วเจอกัน
- บ่ายนี้ มีอะไร - คุณต้องไปรับเชลลี่
- ที่ไหน - ชิคาโก้ แดนซ์
แล้วก็ต้องพาพ่อ ไปนอร์ธเวสเทอร์น
ตอนบ่าย 3 ใช่ไหม
มีเอกสาร จากฮัลโหล อเมริกา ไหม
- เป็นจดหมายเหรอ - ใช่แล้ว
ไปรับไมค์ด้วย บ่าย 5 โมงครึ่ง ที่ นอร์ริส เฮ้าส์
โอเค
พวกเขามี เบอร์มือถือผมไหม
เอ้อ ผมว่าพวกเขาควรมี ทุกเบอร์นั่นล่ะ เผื่อไว้
ผมต้องโทรฯ ถึงคนชื่อเดอร์เซ่นรึเปล่า
เขาไม่คิดจะโทรมา สอบถามเหรอ
โอเค
- พ่อคะ จอดตรงนี้ได้ไหม - จอดทำไม
หนูจะซื้อสมุด ใช้ที่โรงเรียน
หนูเดินกลับเองได้
ตกลง
- ขอเงินหน่อยสิ - ลูกไม่มีเงินเลยหรือ
ไม่ค่ะ
ลูกอายุ 12 แล้ว
อย่าเดินไปไหน โดยไม่มีเงิน รู้ไหม เชลลี่
ลูกไม่ใช่เด็กเล็กๆ แล้ว
- แม่เป็นไงบ้างล่ะ - สบายดีค่ะ
ขอซื้อไลท์ ซองนึงค่ะ
- แบบธรรมดาเหรอ - เอาแบบ เต็มร้อย
มีไม้ขีดไหม
เชลลี่เป็นไงบ้าง
สบายดีครับ
- นางฟ้าน้อยๆ ของย่า - ใช่
เธอสบายดี
- ใครเป็นนางฟ้าเหรอ - เชลลี่ไง
เชลลี่น้ำหนักมากเกินไป และไม่มีความสุข
พ่อเป็นห่วงเธอมาก รวมทั้งไมเคิลด้วย
- เดวิด - ครับพ่อ
คุณโรเบิร์ท สปริทเซล
ซื้อหนังสือพิมพ์ให้ด้วยนะ
- จะไว้อ่านขากลับ - ครับ
15 นาที เหรอครับ
ใช่ เดี๋ยวเจอกัน
บ้าจริง
- เฮ้ - เฮ้
- มันเริ่มหนาวแล้วนะ - ใช่
- สัปดาห์นี้ วันไหนหนาวสุด - วันพฤหัส
วันพฤหัสหนาวสุดเหรอ ดีเลย
นี่ครับ
ใช่ ขอแลกเหรียญได้ไหม
คงไม่ได้ครับ
ผมแค่ต้องการ เหรียญ 25 เซ็นต์ ผมจะเอาไปซื้อ นสพ.
คงไม่ได้หรอก
ก็ได้ งั้นผมจะซื้อของสักอย่าง
ได้ครับ
กาแฟถ้วยเล็ก
80 เซ็นต์
ไม่ใช่ บอกไว้ว่า 72 เซ็นต์นี่
รวมทุกอย่าง แล้วก็เป็น 80
- พ่อ - เป็นไง
ไหนล่ะ นสพ.เดวิด
ผมมีเงินไม่พอซื้อ
แกซื้อกาแฟมานี่
- อะไรนะ - แกซื้อกาแฟมา
ใช่ครับ หลังจากนั้นผมถึงเงินไม่พอ
อะไรนะ
พอซื้อกาแฟแล้ว ผมเหลือเงินไม่พอซื้อ นสพ.
แกควรจะพกเงิน มากกว่า 1 เหรียญนะ เดวิด
แกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ผมขอเก็บจดหมาย ที่มาจาก ฮัลโหล อเมริกา ก่อนนะ
พ่อของผมก็คือ โรเบิร์ท คิง สปริทเซล
ได้รับรางวัล หนังสือแห่งชาติ ตอนอายุ 28
รางวัล พูลิเซอร์ เมื่ออายุ 33
ปธน.คาร์เตอร์ เรียกท่านว่า สมบัติของชาติ
พวกเขาชอบเล่น แล็คเก็ทบอล กันเป็นประจำ
พ่อเป็นนักเขียน ผู้ยิ่งใหญ่
แต่ต้องเสียอะไรล่ะ
พ่อต้องทิ้งครอบครัวหรือเปล่า
เปล่า ท่านไม่ได้ทอดทิ้ง
ท่านเป็นพ่อที่ดี
เป็นยิ่งกว่าพ่อเสียอีก
ให้เชลลี่เรียนเต้นรำ มันไม่ได้ผลหรอก
เธอน่าจะหาอะไร ที่น่าสนใจกว่านี้ ที่จะให้ผลกับเธอ มากกว่านี้
น่าจะเป็นสิ่งที่ดีกว่านะ เดวิด
- เราเคยคุยกันแล้ว - พูดแล้วก็ต้องทำด้วยนะลูก
เราลองดูแล้ว 2-3 อย่าง จะลองต่อไป อย่างพ่อว่า
แล้วไมเคิลล่ะ
ผมว่าโนรีน คงจะโวยวายเกินเหตุ
เขาไม่น่ามีปัญหา เรื่องกัญชาหรอก
ขอให้เป็นอย่างนั้นเถิด
แล้วงาน รายงานอากาศ เป็นยังไงล่ะ
กันยายน ปีที่แล้ว
ผมกระตุ้นให้เชลลี่ สำรวจ กิจกรรมอื่นๆ ที่เธอสนใจ
เธอเลือกกีฬายิงธนู
ผมก็เลยพาเธอ ไปสนามยิงธนู ที่โบลิ่งบรู๊ค
ต้องขับรถไป 90 นาที
เราไปหาซื้อ ชุดยิงธนู สำหรับเด็ก
รองเท้า ปลอกหนังหุ้มข้อมือ
ตกลง เราเอาชุดนั้น
กับครูสอนส่วนตัว
เอาล่ะ เชลลี่
ถือธนูไว้..
แล้วยิงไปเลย
ไม่เป็นไรนะ จำไว้ว่า..
ดึงสายมาตรงๆ ให้ขนานกับใบหู เข้าใจไหม
ลูกทำได้แน่ เชลลี่
เราจ้างครูฝึก ให้สอน 5 ครั้ง
แต่ไปแค่ครั้งเดียว
ฮัลโหล
- เฮ้ - เฮ้
คุณช่วยไปรับไมค์ ในห้างฯที่นอร์ธ ให้หน่อยได้ไหม
ผมนึกว่า เขาอยู่บ้านเพื่อน พอล นอรริสเสียอีก
พวกเขาพากันไปที่ห้างฯ เขาเพิ่งโทรหาฉัน
- ลูกรับการบำบัดเสร็จแล้ว - โอเค
- นั่นเป็นที่ปรึกษาฉัน คนนึง - โครงการบำบัดของนายรึ
ดอน โบเดน เขาเป็นคนดีมาก
- ชอบสาบานเป็นประจำเลย - สาบานเหรอ
ใช่ กลัวไม่เข้าเรื่องมั้ง แต่ไงเขาก็เป็นคนดี
ไง ดอน
- พวกเธอ ทำอะไรอยู่ - มาดูเสื้อผ้าครับ
แค่ดูเสื้อผ้าเหรอ
- ครับ - พอดีเลย
ฉันก็มาดูเสื้อผ้าเหมือนกัน
ก็ดี
- นี่พอลครับ - เป็นไง
ดี
วันนี้หนาวนะ
- ครับ - ใช่ จริงด้วย
มันเท่าไหร่กันล่ะ สัก 20 ได้ไหม
ครับ ดูเหมือน 22
โอ้ แย่จัง
ใช่
เฮ้
- ใช่แล้ว ผมชอบตัวนี้ - มันดูเข้าท่าดี
ครับ ผมกำลังหา แบบนี้พอดี
เอามารวมกันสิ
- อะไรนะ - เอามารวมกันสิ
ใส่ถุงนี่เลย ฉันมีบัตรส่วนลด จะออกเงินให้เอง
- ไม่เป็นไรครับ - ไมค์ เอาน่า
- ผมจ่ายเองได้ - ฉันได้ส่วนลดพิเศษ
อาจจะเหลือแค่ 7 เหรียญเอง
- ฉันจะแยกไปตรงนี้นะ ยินดีที่รู้จักครับ - เช่นกันนะ
นั่นพ่อผม แล้วค่อยเจอกันนะครับ
เชิญ แล้วเจอกันใหม่
- เฮ้ - หวัดดีครับ
- นั่นใครเหรอ - ดอน โบเดน
- ใครคือดอน โบเดน - เขาเป็น ที่ปรึกษาคนนึงของผม
อ้อ
- เสื้อสวยดีนะ - ขอบคุณครับ
พ่อจะเดินไปด้วยนะ
หวัดดี
หวัดดี ขอบใจที่ช่วยรับไมค์
- เป็นไงบ้างลูก - เรียบร้อยดีครับ
- แล้วเจอกันนะ พ่อ - โอเค ไมค์
- ผมว่าลูก ไม่เป็นไรแล้ว - คงต้องคอยดูต่อไป
เป็นไง
ไม่มีอะไรมาก
ผมได้รับการติดต่อ จากรายการ ฮัลโหล อเมริกา
- อะไรนะ - เขาติดต่อมา
เดลส์ ออกจากรายการ เขาอาจเรียกผม ไปทดสอบหน้ากล้อง
ที่นิวยอร์กเหรอ
- ถ้าเขาโทรมานะ - ก็ดีสิ
แล้วลูกๆ ล่ะ
ก็แค่เขาเพิ่งแจ้งมา เท่านั้นเอง
ไงก็ ขอบใจที่ไปรับไมค์นะ
ผมต้องพาพ่อ ไปตรวจ ที่นอร์ธเวสเทิร์น อยู่แล้ว
ไงก็ ต้องไปทางนั้นอยู่แล้ว
- อ้อ แล้วคุณพ่อ ไม่เป็นไรนะ - คงงั้น แค่ตรวจเฉยๆ
โนรีน
เป็นไรไหม
เป็นสิ
บ้าจัง นี่คุณทำอะไรน่ะ
ผมแค่.. จะล้อเล่น คุณหันมาพอดี
สงสัย คุณทำแว่นฉันแตก
ตกลงคุณได้ ครบทุกอย่างแล้ว ใช่ไหม
ครับ ครบถ้วนแล้ว
หลังจากดูเทปแล้ว เราจะคัดผู้สมัคร ให้เหลือเพียง 3 คน
- จะโทรมาใหม่ ถ้าคุณเป็น 1 ใน 3 นั่น - ได้เลย มาร์ค
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
- เช่นกัน ดูแลตัวเองนะ - เฮ้ คุณข่าวอากาศ
ลาก่อน
บ้าเอ๊ย
ไอ้บ้า
เดวิด
พ่อ
- เกิดอะไรขึ้น - ผมถูกเอา ฟรอสตี้ขว้างครับ
- ทำไม - อะไรครับ
ทำไมคน ถึงเอาฟรอสตี้ ขว้างลูกล่ะ ฟรอสตี้คืออะไร
ฟรอสตี้เป็นเครื่องดื่ม จากร้านเวนดี้
ทำไมเขาถึงขว้างใส่ลูกล่ะ
- ผมโดนบ่อยๆ - คนมักขว้างเครื่องดื่มใส่ลูกหรือ
ของอื่นด้วย เขาโยนใส่ผม
- พวกเขาคงไม่ค่อยชอบ ขี้หน้าผม - พวกเขาไม่รู้จักลูกนะ
เขารู้จัก จากทีวีครับ
แกไม่ได้จบมาทาง อุตุฯ นะ
ผมตั้งข้อสมมุติเอาน่ะ
พ่อมาทำอะไรที่นี่่
- พ่อมาเดินเล่น - เดินเล่นเหรอ มันหนาวนะครับ
พ่อเป็นโรคต่อมน้ำเหลือง เดวิด
อะไรนะ
โรคต่อมน้ำเหลือง
- หมอพริตช์ โทรมาบอก - อะไร
พ่อมือเท้าสั่นด้วย นั่นเป็นสาเหตุที่พ่อไปตรวจ
หมอพริตช์ เป็นคนวินิจฉัย
- ผลการตรวจเป็นยังไงครับ - ไม่ค่อยดี
เอาไว้ค่อยคุยกัน อาทิตย์นี้ พ่อมีเรื่องจะบอก
ครับ
พ่อจะโทรหาลูก หลังจากคุยกับหมอพริตช์ อีกครั้งก่อน
ให้ผมขับรถไปส่งนะ
พ่ออยากสูดอากาศบริสุทธิ์
- งั้น ให้ผมเดินเป็นเพื่อนนะ - ไม่เป็นไร
โอเค
ทุกๆ 1-2 เดือน จะมีคนคนขว้าง ของใส่ผม
เป็นเชค และ เบอร์ริโต อย่างล่ะครั้ง
ทำไมรึ เดาว่าส่วนหนึ่ง เพราะชื่อผม
ผมเปลี่ยนชื่อ ด้วยเหตุผลเรื่องอาชีพ
ผจก.สถานีคนแรก เป็นผู้แนะนำ
เขาบอกว่า มันฟังดูสดชื่น และผู้ชม ต้องการคุณภาพแบบนั้น
มันอาจจริง แต่ก็เป็นเรื่องน่ารำคาญ ซึ่งผมรู้ดี
สปริทซ์ นี่มันชื่อ แบบไหนกันนะ
ฟังดูไม่เข้าท่าเลย เป็นชื่อแบบทีวี
เขาไม่เข้าท่า
แต่ฉันชอบเขานะ เขาหล่อดี
หล่อกะผีสิ
ผมไม่ขอบหน้าเขาเลย
หน้าเหมือนไอ้โง่
อีกเรื่องหนึ่ง งานของผมง่ายมาก
ทำงานอ่านบท วันละแค่ 2 ชม.
มีรายได้ประมาณปีละ 240,000 เหรียญ
บวกค่าโชว์ตัว
ซึ่งมัน อย่างที่รู้ สร้างความอึดอัดให้ผม
แต่รายได้ดี
เมื่อ 87 ปีที่แล้ว..
บิดาของเรา มาที่ทวีปนี้
เมื่อได้ออกทีวี ก็ทำให้อย่างอื่น พลอยง่ายไปด้วย
ทุกอย่าง ง่ายไปหมด
โอ๊ว ว ว..
ผมได้รับรางวัลใหญ่ สำหรับความช่วยเหลือ ที่ผมแทบไม่ได้ทำอะไรเลย
เพราะอย่างนี้กระมัง คนถึงขว้างของใส่ผม
พ่ออยากให้ผมเป็นอะไร
ผู้สืบทอดตระกูล
ไม่ได้เรียนอุตุนิยมฯ แต่มารายงานอากาศ
เหมือนขว้างของ สนุกเป็นบ้าเลย
พ่ออย่าเพิ่งตายนะ ให้เวลาผม ได้ตั้งหลักหน่อย
ขอเวลาผมอีกหน่อย
ให้ผมได้งาน กับฮัลโหล อเมริกา เสียก่อน ผมถึงพอ จะตั้งหลักได้
ตั๋วเรื่อง น้ำท่วมโลก 2 ใบ
- ผมซื้อเองได้นะ ดอน - ไม่เป็นไร ฉันออกให้
ขอบคุณ
ทริเซีย นิสัยไม่ดี
เธอเป็นตัวแสบ
ฉันเกลียดยัยนี่จริงๆ
อยากจับเธอมาเผา
หวัดดี
หวัดดีคะ
วันนี้มีงานฉลองที่บริษัท ผมอยากพาลูกไปด้วย
โอ้
คือ ไมค์ไม่อยู่
- เชลลี่ล่ะ อยู่ไหม - เธอพาแจ็คสัน ไปเดินเล่น
- คุณจะพาลูกไปไหน - ลานสเก็ต อับเบิ้ลยู.ซี.เอช.
หวัดดี
หวัดดีคะ
มีอะไรเหรอ
เดฟ
ไง ทิม
- ไม่คิดว่าคุณจะมานะ - ผมมางานแบบนี้ เสมอล่ะ
ถ้าผมว่างนะ
สัปดาห์นี้ พ่อพอมีเวลา ลูกอยากกลับไป โบลิ่งบรู๊คไหม
- โบลิ่งบรู๊ค คืออะไรเหรอคะ - สนามกีฬา สนามยิงธนูไง
- ได้ค่ะ - อยากไปใช่ไหม
โอเค หนูจำได้แล้ว
ตกลง ลูกอยากกลับไปไหม
ก็ได้ค่ะ
จะมีอะไรอีกเหรอคะ
อะไรนะ
ที่นี่จะมีอะไรอีก
หลายอย่างเลย
ทุกท่าน ประจำที่ได้
ทีมสพริทซ์ สู้ ๆ
เตรียมตัว
ไป
ไป ๆ ๆ
- ไปเรื่อยๆ ลูก เร็วเข้า - หนูจะพยายาม
เราควรเล่นให้จบ
เราได้ที่โหล่ โหล่สุด
นี่เป็นบทเรียน เล่นให้จบนะ
หนูเจ็บเท้า
ลูกรัก ลูกทำได้น่า ลูกเล่นจนจบได้ ตกลงไหม
พ่อไม่อยากให้เราเลิกกลางครร มันมีความหมายกับพ่อมาก นะจ้ะ
เอาล่ะ
ไปกันเลย
ยังงั้น ลูกพ่อ
ดีแล้ว พ่อภูมิใจในตัวลูก
โอเคไหม
ใช่แล้ว ยอดเยี่ยมเลย
ลูกพ่อ ลูกรัก เป็นไงบ้าง
พ่อไม่น่าบังคับหนูเลย
นี่มันตั้ง 100 หลาได้มั้ง พ่อบังคับหนู
หนูไม่ใช่นักฟุตบอลนะ
เกิดอะไรขึ้น
ก็แค่.. เราสะดุดกระสอบล้มนะ
- เกิดอะไรขึ้น - เอ็นข้อเท้าฉีก เท่านั้นเอง
ทางเดินบ้านี่ ก็โคตรยาวเลย
- ลูกว่าไงนะ - เชลลี่
- ไปทำอะไรมา - ก็แค่ปิคนิค
- แล้วเอ็นอะไรขาดล่ะ - เอซีแอล. เอ็มซีแอล.
อันไหน
ทั้งคู่
- เดฟ - เราไม่ได้เล่นบันจี้ จั๊มซะหน่อย
แค่วิ่งกระสอบ เท่านั้นเอง
- ลูกไปจำมาจากไหน - อะไรนะ
โคตรไอ้โน่น โคตรไอ้นี่
ไม่ ผมไม่เคยพูดงั้น ต่อหน้าลูกเลย
คุณไม่รู้ตัวต่างหาก เพราะคุณไม่ได้สนใจเลย
โคตรบ้าเลย
อะไร
- โคตรบ้าเลย โนรีน รู้ไหม.. - เดฟ
- อะไร - ถอยไป
- ถอยไปรึ - ใช่ ถอยไป
คุณเอาอะไรมาพูด รัส
- รัส.. - ถอยไป เดี๋ยวนี้
- ไปตายซะ เดี๋ยวนี้ - ไปตายซะ สพริ้นซ์
ไปตายซะ ไอ้อ้วนบ้า
หน้าโง่
เดวิด ลูกกำลังทำอะไรน่ะ
ผมกำลังพูดกับเมียผม.. กำลังพูดกับนอรีน..
แต่เจ้าตัวตลกนี่ มายุ่งกับเรื่องคนอื่น
นายว่าฉันเป็นไอ้โง่ จนต้องยุ่งสพริ้นซ์
แกมันไอ้บ้า หมูตอน ไอ้หมูตอน
หยุดได้แล้ว ลูก
ได้ไหม
คุณไปเสียเถอะ
พ่อมาที่นี่ทำไม สบายดีรึเปล่า
พ่อมาพูดกับนอรีน
เดฟ กลับไปเถอะ เราค่อยคุยกันวันหลัง
- เดฟ มีเรื่องอะไรเหรอ - ไม่มี ก็แค่..
แล้วพ่อมานี่ทำไม
พ่อมาพูดกับนอรีน เพราะเรื่องของเชลลี่
งั้นพ่อก็พูดกับผมได้ เพราะผม เป็นผู้ปกครองเธอเหมือนกัน ว่าไงล่ะ
เชลลี่แต่งตัว แบบไม่เหมาะสม..
แบบแนบเนื้อน่ะ
เด็กๆ เขาก็แต่งกันยังงี้ พ่อครับ มันคนล่ะยุคแล้ว
พวกเขาเรียกเธอ ยายนิ้วเท้าอูฐ
- อะไรนะ - นี่ลูกไม่รู้เรื่องรึ
เรื่องอะไร
ที่เพื่อนๆ เรียกเธอว่า นิ้วเท้าอูฐ
พ่อพูดเรื่องอะไร
หมายถึง อวัยวะเพศของเธอ
มองเห็นได้ ผ่านเสื้อผ้า
- อะไรนะ - นิ้วเท้าอูฐ
ใช่ ผมได้ยินแล้ว หมายถึง พ่อรู้ได้ยังไง
พ่อได้ยินมา
เมื่อวันพุธ พ่อไปรับเชลลี่กลับ ได้ยินเด็กผู้ชายที่โตกว่า เรียกเธอยังงี้
- พ่อคงได้ยินมาผิด - ไม่ผิด พ่อได้ยินนิ้วเท้า..
เอาล่ะ ๆ ตกลง ผมจัดการเอง
ผมจะดูแลเธอ ไปรักษาข้อเท้าเจ็บ
จะพาเธอ ไปยิงธนู
พาเธอไปสมัครใหม่
ต้องพยายามให้เธอพูดกับผม ผมต้องเข้าใจลูก
และผม จะพยายามแก้ไข
นิ้วเท้าอูฐ มันมีความหมาย อย่างที่พ่อพูด
ตามหลักแล้ว มันเป็นการแสดงออก มากกว่าที่ควร
แต่นี่ มันเป็นเรื่องของ..
เด็กอายุแค่ 12 รู้ไหม
ถ้าเราอยู่ใกล้ๆ และสนใจสักหน่อย เราก็จะรู้ได้..
ถ้าไม่มีเรื่อง ฉายาที่ถูกตั้ง และไม่มีเรื่อง การสูบบุหรี่
เชลลี่อาจจะอยู่ เป็นเด็ก ที่มีความสุข ได้อีกสัก 2-3 ปี
ลูกควรจะมีความสุข
บ้าจริง เธอเคยไปสร้างปัญหา ให้กับใครรึ เชลลี่
- ฮัลโหล - หวัดดี
หวัดดี
ฟังนะ
นอรีน ผมมาคิดดูแล้ว..
การผลักกันไป ดึงกันมา
เล่นชักกะเย่อกันนี่ บางที..
มันอาจไม่ดี สำหรับลูก
ถูกต้อง
นอรีน ไปหาคนมาช่วยเถอะ รีบแก้ไข ไป..
- บ้าเอ๊ย - ไอ้โง่
คุณเป็นอะไรเหรอ
- ผมโดนคน ปาของใส่ - อะไรนะ
ไอ้บ้านั่น..
เป็นอะไรไหม เป็นไรรึเปล่า
ผมไม่เป็นไร
เมื่อกี้ ผมพูดว่า..
ไปหาคนช่วย
เราจะเริ่มต้นด้วย แบบฝึกหัด สร้างความเชื่อใจกัน
เมื่อเพื่อนเราล้ม ทุกคนลุกขึ้น ลุกขึ้น
เดฟ นอรีน มาตรงกลางนี่
ได้เลย
เอาล่ะ นอรีน ฉันขอให้คุณ ทิ้งตัวลงไป
แล้วเดฟ จะเป็นคนคอยรับคุณ
- ทิ้งตัวไปข้างหลังเหรอ - ใช่ เอามือกอดอกไว้
- ตอนนี้เหรอ - ตอนไหนก็ได้ ที่พร้อม
โอเค
ดี ดีมาก
เอาล่ะ เทเรซา มาร์ค พวกคุณมานี่
โอเค
ต่อไป ขอให้ทุกคน บอกเรื่องนึง..
ที่เคยทำ และมีผลต่อคู่ของเรา..
โดยที่ ไม่รู้สึกภูมิใจ
ผมมีรูปโป๊ อยู่ในคอมพิวเตอร์ แบบว่า..
ช่วงนั้น ยุ่งมากๆ..
ที่จริงแล้ว อยากให้คุณเขียนลงไป ไม่ใช่พูดออกมา
ได้ครับ
ขอให้คุณ เขียนลงในกระดาษ ที่คุณเตรียมมา เพื่อการนี้
โอเค
ทีนี้ ขอให้แน่ใจว่าเป็นเรื่องที่ คู่ของเราไม่รู้ ..
ไม่รู้จริงๆ
เอาล่ะ
ความนี้ ต่างคนต่างมอบ ให้คู่ของตน
แล้วต่างคน ต่างเก็บไว้ โดยจะไม่เปิดอ่าน
ไม่เด็ดขาด
นี่คือ ความไว้ใจ
เป็นไงบ้าง
ฉันคิดว่า นิยายวิทยาศาสตร์ของเดฟ
เป็นเรื่องโง่ และไร้สาระที่สุด
เสียเวลาไปเปล่า ๆ
เป็นความอับอาย ถึง 4 ปี
ฉันว่า มันก็ดีนะ
อ๋อ ใช่
ไม่ใช่นิยายวิทยาศาสตร์ คุณรู้ไว้ด้วย
- อะไรเหรอ - มันไม่ใช่นิยายวิทยาศาสตร์
- คุณกำลังพูด เรื่องอะไร - คุณไม่ได้อ่านด้วยซ้ำ
ไม่ ด้านนึงของตัวละคร เป็นนักวิทยาศาสตร์
- แต่นั่นไม่ใช่ส่วนสำคัญ.. - ให้ตายสิเดฟ บ้าที่สุด
ผมแค่ถามดู ได้อ่านหนังสือของผมรึเปล่า
มันอ่านยาก และเขียนได้แย่มาก
คุณนี่มันโง่ พระเจ้า
คุณมันโง่สุดๆ
แถมสติไม่ดีอีกต่างหาก บ้าเอ๊ย
ผมอยากจะแก้ไขนะ นอรีน
ผมถึงอยากรู้ทุกเรื่อง เพื่อจะได้แก้ไข ผมถึง..
- ผมอยากลองอีกครั้ง - ฉันไม่กลับไปแล้ว คุณทำมันพัง
ผมหมายถึง ชีวิตคู่ของเรา
อะไรนะ
ผมอยากจะลองดูอีก
จะบ้าเหรอ
รู้ไหม เดฟ คุณทำไม่ได้..
คุณไปแอบอ่าน นั่นมันไม่ซื่อสัตย์ ไม่จริงใจ
- นอรีน - นี่ ฉันต้องอ่านของคุณบ้าง
ได้อยู่แล้ว
อย่า ๆ ๆ นอรีน
ตลอดชีวิตแต่งงาน บีเจ.ขาดความกระตือรือล้น
มีความเห็นที่แตกต่างกัน ในเรื่องที่ผมว่า
มันสำคัญมากๆ
รู้ไหม เดฟ
คุณรู้ไหม ว่าทำไม บีเจ.ถึงขาดความกระตือรือล้น
เพราะฉันเกลียดคุณ
เกลียดผมของคุณ
ขาคุณก็น่าเกลียด อ้อมแขนคุณ
ฉันเกลียดการจูบปากกับคุณ เดฟ พอใจไหม
ฉันถึงขาดความกระตือรือล้น ตอนที่อม นกเขาของคุณในปาก
เฮ้ ลูกพ่อ
เชลลี่ อากาศเย็นนะ
พ่อบอกว่าวันนี้ อุณหภูมิ จะสูงถึง 65 องศา แต่เห็นไหม..
เข้าบ้านเถอะ แล้วค่อยเจอกัน
วันนี้เป็นไงคะ
ก็ดี
พรุ่งนี้พ่อจะโทรมาหา ลูกเข้าบ้านเถอะ
พ่ออ่านนิยายของผมรึยัง
ว่าไงนะ
เรื่องจุดแตกหัก พ่อเริ่มอ่านหรือยัง
ยังไม่มีเวลาอ่านเลย หมู่นี้ยุ่งมาก
มันก็ดีแล้วครับ
ผมก็อยากแก้ไขนิดหน่อย งั้นก็..
ผมจะเอาสำเนาใหม่มาให้
หมอว่าไงครับ
มันแย่ลงกว่าเดิม
การรุกลามของเชื้อ มากจน ฉายรังสีไม่ได้
เขาแนะนำให้ไปพบ หมอฟรอสท์ ที่นิวยอร์ก เพื่อตรวจเพิ่มเติม
ผมได้รับการทาบทามจาก ฮัลโหล อเมริกา
เนชั่นแนล
เขาคัดเลือกจาก 20 คน แต่จะคัดเหลือ 3 คน
มีความเป็นไปได้สูง
เงินเดือนดีมาก มั่นคงด้วย
ผมคิดจะย้ายไป..
แต่ผมอยากให้ ทุกคนไปด้วย
เริ่มต้นใหม่ กับนอรีน
เราไปพบที่ปรึกษาแล้ว
ให้ลูกๆ ย้ายไปอยู่นิวยอร์ก
ไปให้ไกล จากผลกระทบ ที่ไม่ดี ของที่นี่
ไปเริ่มต้นกันใหม่
พ่อว่าเป็นเรื่องที่ดี
- มันคงจะดีขึ้นนะ - ครับ
ลูกควรจะทุ่มเทดูใหม่ สู้เต็มที่
นี่อะไร
ถ้วยใบใหญ่ครับ
คุณควรบอกว่า เราอาจเห็นหิมะ
แต่มันอาจจะลงใต้ ผ่านเราไป
ผมก็พอพูดได้ แต่อยากทำความเข้าใจด้วย
เพราะอะไร
เป็นลมที่มาจาก แคนาดา
มันเป็นต้นเหตุเหรอ
ใช่ โดนลมที่มาจาก คานาดา พัดออกไป
- แล้วจะมีผลยังไง - ผมไม่รู้
ต้องเดาเอา
มันเป็นลมนะ พัดไปได้ทุกแห่งเลย
มีเหตุผลอะไร..
ผมไม่รู้
ผมกลับไป โบลิงบรู๊ค อีก
ผมสมัครเรียน ถึง 3 เดือน
เดี๋ยวก่อน ก่อนเริ่มยิง รู้ไหม..
คงต้องออกไป ยืดเส้นยืดสายก่อน
คุณต้องหมุน..
เราวอร์มอัพ..
แล้วฝึกวิธีเล็งเบื้องต้น ที่เรานึกไม่ถึง
อย่างหลับตาข้างนึง โดยหน้าไม่ขยับ
เพราะใบหน้า คือจุดยึดเหนี่ยว สำหรับมือของเรา
ทำให้เรา สามารถเล็งได้
เราต้องรักษา สามเหลี่ยมของเรา กับแรงต่างๆ มากมาย
เราฝึกเหนี่ยวสาย ครึ่งชัวโมง แล้วก็ปล่อย
เรียกว่า ปล่อยสาย เมื่อปล่อยธนู
ดีมาก เยี่ยมเลย
มันยาก..
แต่ลูกที่เข้าเป้า ทำให้คิดว่า
มีทางก้าวหน้าได้อีก
ยกน้ำหนักหรือเปล่า
- อะไรครับ - เธอยกน้ำหนักหรือเปล่า
ยกครับ
- แล้วคาร์ดิโอ ล่ะ - ครับ ต้องทำทั้ง 2 อย่าง
ใช่
แล้วเธอ อยู่ในโปรแกรมด้วย ใช่ไหม
ใช่ครับ โค๊ชจากยิมฯ จัดโปรแกรมให้
- นั่นน่าจะดีนะ - ครับ
ใช่
โอ ให้ตายสิ..
เฮ้
- รู้ไหม มีอะไรน่าสนใจ - อะไรเหรอ
เราควรถ่ายรูปเอาไว้ หลายรูป อย่าง..
ตอนนี้ กับอีกสักเดือนให้หลัง
ว่ากล้ามใหญ่ขึ้น แค่ไหน
ก็ดี
ฉันมีกล้อง นิคอน ของแม่
- เอา ถอดเสื้อออกเลย - ถอดเสื้อออกหรือ
ใช่
เธอมีกล้ามแล้ว
แบบนั้นเยี่ยมมาก
เราจะเอาไว้เปรียบเทียบ
นั่นกล้อง นิคอน เอฟเอ็ม.เหรอ
ใช่แล้ว เธอรู้เรื่องกล้องด้วยรึ
ครับ ผมเคยเรียนที่ พาร์คเกอร์
อีกสัก 2-3 รูปนะ
พ่อจะซื้อกล้อง เอฟ.3 ให้
ถ้าผมจบโปรแกรมนี้ โดยได้เกรดเฉลี่ย บี.
ราคามันตั้ง 600 เหรียญน่ะ ผมอยากได้จริงๆ
ฉันให้เธอ ยืมเงินก่อนได้นะ
เหรอครับ
ฉันให้เธอยืมเงินก่อนได้ ถ้า..
เธออยากได้มันเร็วๆ
โอเค
คราวนี้ จะดีกว่าเดิมเยอะเลย
ทำไมคะ
เพราะพ่อมีลูกธนู แบบ บ๊อบเทล ยิงง่ายขึ้น
ทำไมคะ
ก็ ที่ปลายมันหนากว่า
เห็นไหม แล้วเรียวลงมา ทางที่เสียบ
- เสียบอะไร - เสียบสายธนู
- แล้วแบบที่เคยใช้ล่ะ - เรียกว่า แบบเชส
ครูคนก่อน ไม่รู้วิธีสอน
เอาล่ะ
เฟล็ทช์มันเลย
- อะไรคะ - เสียบลูกธนูเข้าไป
เขาใช้คำนี้
คนทำลูกธนู เราเรียกว่าเฟล็ทเชอร์ เขาจึงเอาคำนี้มาใช้
ตรงนี้ มันค่อนข้างเป็นเรื่อง..
ต้องใช้เวลาสักหน่อย จับตรงนั้น ถัดจากปลายลงมา
นั่นแหละ
เยี่ยมมาก
เอาเลย ลองยิงดู สัก 2-3 ลูกซิ
แสดงให้พ่อดูหน่อย
เล็งไปเหนือเป้า ราวครึ่งฟุต
- ได้ค่ะ - รอจนกว่าจะนิ่ง
- ตรงแล้วใช่ไหม - คะ
เอาละ ปล่อยไปเลย
บ้าจัง
เชลลี่ ไปหยิบลูกมา บ้าจัง
เชลลี่ ไปหยิบลูกมา
เราอาจไม่ได้ค้างไว้ นานพอ
เป็นช่วงพักระหว่างน้าวสาย กับยิงออกไป
ลองค้างไว้นานอีกหน่อย
อะไรเหรอ
เปล่าคะ
- ลูกไม่สนใจแล้วหรือ - ค่ะ
ค่ะ แปลว่าไม่สนใจ หรือสนใจล่ะ
ไม่สนใจ จริงๆค่ะ
แล้วลูกชอบอะไร ลองคิดแบบนี้ดูซิ
อะไรเหรอคะ
ลูกสนใจอะไร ตอนคิดถึงเรื่องยิงธนู
เมื่อลูกอยากจะหัดมัน
ไม่รู้สิ คงอยากไปล่าสัตว์ละมัง
ล่าสัตว์เหรอ
คะ
- อยากได้สัตว์เหรอ - คะ
อยากยิงสัตว์ ด้วยธนูเหรอ
- คะ - จริงเหรอ
จริงคะ อยากฆ่ามัน
นั่นมันไม่ใช่ยิงธนู เป็นการล่า
ล่าโดยใช้ธนู ลูกอยากทำแบบนั้นเหรอ
- ล่าด้วยธนู - คะ หนูเห็นมันใน ทีวี
แต่ว่า พ่อไม่ต้องการฆ่าสัตว์ ด้วยธนู
เรื่องอย่างนี้ คงเป็นไปไม่ได้ เราซ้อมยิงเป้าได้ เชลลี่
- มันไม่สนุกเลย - สนุกจะตายไป
- ถ้าเราเอาใจใส่อีกหน่อย - ก็เป้ามันไม่เคลื่อนไหวนี่
รู้ไหม เชลลี่..
ลูกยังยิงไม่โดนเป้าเลย
พ่อน่าจะสนับสนุนหนู
พ่อสนับสนุนหนู สนับสนุน
เอาล่ะ ช่างมันเถอะ ถอดปลอกข้อมือออก
- เราเลิกยิงธนูแล้ว - ได้เลย
มีโอกาส ที่พ่อจะได้ไปนิวยอร์ก
โอกาสน้อยมาก
ลูกคิดว่าอยากไปกับพ่อไหม บางที ถ้าพ่อไป
ไปคะ
เราอาจไป พร้อมคุณปู่
- ปู่ต้องไปหาหมอ - ค่ะ
หวัดดีครับ
หวัดดี ไมค์
พ่อดูไม่สบายเลย
- พ่อไม่เป็นไรนะ - ใช่
- พ่อมาทำอะไรที่นี่ - แค่นั่งเฉยๆ
บางที พ่อก็มานั่งดูบ้าน อยู่ตรงนี้
- จอดรถตรงนี้ บ่อยไหมครับ - ใช่ บ่อยๆ
พ่ออยากมาเห็นหน้าลูกๆ เห็นลูกเล่นกีตาร์บนนั้น
โอเค
- ดูดีเชียว - ขอบคุณครับ
- รู้เรื่องคุณปู่ไหม - ครับ
- ปู่ไม่สบาย - แม่บอกแล้ว
พ่อคิดถึงเรื่องนี้ด้วย
ทำไมพ่อมีธนู กับลูกศรในรถล่ะ
พ่อพาเชลลี่ ไปยิงธนู เธอไม่ได้ชอบหรอก
แต่คิดว่า เราน่าจะหาเวลา อยู่ด้วยกันบ้าง
ใช่ ก็ดีครับ
- โปรแกรมของลูกเป็นไงล่ะ - เยี่ยมครับ
ลูกจะได้กล้องถ่ายรูปแน่ ถ้าทำเกรดดีๆ
ดูบ้านหลังนี้สิ
น่าจะอยู่กัน อย่างมีความสุข
ผมทำมันพังได้ยังไง
จริงๆ แล้ว
ผมสงสัยว่า ถ้าผมไม่ลืม ซอสทาร์ทาร์ เรื่องจะเป็นแบบนี้ไหม
แล้วพ่อที่ใกล้ตาย ไม่คิดว่าผมเป็นไอ้โง่
โง่บัดซบ
จำไว้ อย่าลืมซอสทาร์ทาร์ นะ
ไปสั่งเอาก็ได้ โนรีน..
แล้วหยุดดูถูกว่า ผมไม่รู้เรื่อง ซะที
คุณไม่สนใจ ฟังฉันพูด เป็นแบบนี้ประจำเลย
ผมได้ยินแล้ว ซอสทาร์ทาร์
ซอสทาร์ทาร์ ซอสทาร์ทาร์ ซอสทาร์ทาร์
ซอสทาร์ทาร์ ซอสทาร์ทาร์ ซอสทาร์ทาร์ ซอสทาร์ทาร์
แหม ผมอยากซบหน้า ลงไปจริงๆ
ตรงนั้นเลย ซอสทาร์ทาร์
สะโพกผมเย็น ซอสทาร์ทาร์
เมื่อผมรู้ว่าเย็น
ผมชอบสาวๆ ซอสทาร์ทาร์
ผู้ชายหลายคนไม่ชอบ หรือ อาจจะชอบ
หรือเฉพาะพวกคนดำที่ชอบ ซอสทาร์ทาร์
เกิดอะไร กับคนที่อยาก เดินทางไปรอบโลก
ด้วยลูกบัลลูน เขาทำได้ไหม
ผมควรใส่ การจารกรรม
หรือการขโมยพลูโตเนียม ในนิยายของผม ซอสทาร์ทาร์
ปรุงแต่งนิดหน่อย นีล ยัง หนาวเป็นบ้าเลย
นีล ยัง ทำไมผมคิดถึงนีล ยัง
นีล ไดมอนด์ นีล นีลที่เป็นคนดัง มีไม่มาก
นี่วันพุธใช่ไหม ผมอยากมี 2 เดือนจัง
ผมเคยคิดว่า จะให้ทั้งครอบครัว เรียนภาษาสเปนด้วยกัน ปีนี้
นั่นไม่มีทาง เป็นไปได้
ผมไม่ได้กิน ไข่คนสเปน มานานแล้ว
ไฟเขียวซะที
เอาอะไร อีกไหมครับ
ไม่
ไหนล่ะ ซอสทาร์ทาร์
มันหมดแล้ว เขาขอโทษใหญ่เลย
- หมดเกลี้ยงเลย - ของหมดรึ
- ใช่ ของหมด - ซอสทาร์ทาร์ ไม่เหลือเลยเหรอ
ฉันจะโทรถามเขา
โธ่เว้ย นอรีน
ไม่ใช่เพราะเรื่อง ซอสทาร์ทาร์ แต่เป็นเพราะคุณ ไม่สนใจ
ไม่สนใจ เรื่องซอสทาร์ทาร์หรือ
ผมพยายามหาเงิน มาเลี้ยงดูครอบครัว
ผมมีงานต้องคิดหลายเรื่อง และถูกกดดัน
แค่ซอสทาร์ทาร์ โธ่เอ๊ยนอรีน คุณพูดจริงเหรอ
คุณเห็นแก่ตัวที่สุด
ผมทำทุกอย่างเพื่อคุณ..
ที่คุณพูดมาก็ถูก.. เพราะดูเหมือนว่า เราไม่มีความสุข
- ผมแค่พยายาม หาเลี้ยงครอบครัว - มานี่สิ มองหน้าฉันซิ..
คุณโกหกฉัน เดฟ
คิดว่าฉัน ปัญญาอ่อนรึไง ของหมดแล้ว
เราคิดว่า แยกกันจะดีกับลูกๆ
เดวิด การเสียสละ คือ..
เพื่อให้ได้ สิ่งที่มีค่า เราจะต้องเสียสละ
ผมรู้ครับ แต่ผมคิดว่า ถ้าเรายังเป็นอยู่ แบบนี้..
มันจะเป็นผลร้าย ต่อลูกๆ
มันยากเกินไป
รู้ไหมว่า การทำสิ่งยากๆ ที่ต้องทำ กับการทำ สิ่งที่ถูกต้อง..
มักจะเป็นสิ่งเดียวกันเสมอ
สิ่งที่มีค่า ไม่ใช่จะได้มาอย่างง่ายๆ
ความง่ายไม่เคยเข้ามา ในชีวิตของผู้ใหญ่
ผมไม่สบายใจ ที่มันต่างกัน ตั้ง 18 องศา
- แล้วจะพยากรณ์ ทำไม - มันเป็นศิลปะแบบนึง
ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ คนเขาเข้าใจ
- ให้มันน้อยลงได้ไหม ทิม - เดฟ มันเป็นการสุ่ม
เราทำดีที่สุดแล้ว
หนึ่งวัน มันต่างขนาดนั้นได้
- เดฟ โทรศัพท์ - บอกให้ฝากข้อความไว้
จาก ฮัลโหลอเมริกา นะ
แวะตรงนี้ ได้ไหมคะ
ได้สิ อยู่ที่ไหนล่ะ
- เบนเดล - ตกลง
พ่อคะ
เอางี้ เราไปเดินเล่นหน่อย พักก่อนสักเดี๋ยว
พ่อไม่ชอบเหรอคะ
เปล่าหรอก เราจะกลับมาทีหลัง ไปเดินเล่นกันก่อน
- ตกลง ทุกอย่างเป็นไง - ดีคะ
- ที่โรงเรียนเป็นไง - ก็ดี
- โรงเรียนสอนเต้นรำล่ะ - ค่ะดี
รู้ไหม ตอนพ่อเรียนอยู่..
เรื่องแย่ที่สุด คือมีเด็กอื่น ที่นิสัยไม่ดี มาคอยแกล้ง
อย่างเรื่องการล้อชื่อ
ลูกถูกเรียกว่าไง บ้างไหม
แบบไหนคะ
ไม่รู้สิ อย่างเรียกไอ้โง่ เวลาเราตอบอะไรไม่ได้
หรือ ยัยนิ้วเท้าอูฐ
ใช่ นิ้วเท้าอูฐ
ลูก รู้ไหมว่าทำไม
ทำไม อะไรคะ
ทำไมเขาถึงเรียก นิ้วเท้าอูฐ
รู้ค่ะ
ทำไมเหรอลูก
เพราะนิ้วเท้าอูฐมันทน
มันสามารถเดิน ในทะเลทรายได้ กับบนหินร้อน ๆ
หนูอดทนค่ะ
ถูกต้อง เพราะว่ามันอดทน
เราไปช๊อปปิ้งกันอีกไหม
หนูว่าเขาเอานิ้วเท้าอูฐ มาทำยางรถด้วยนะ
ใช่ พ่อก็เคยได้ยินยังงั้น
พ่อว่าชุดพวกนี้ ดูดีกว่าร้านแรกนะ
หนูไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
แต่มันเหมาะสำหรับเด็ก
พ่อชอบแบบนี้ เป็นสไตล์ของนิวยอร์ก
ขอพ่อดูซิ
โอ้โฮ
- ชอบไหมคะ - ใช่ พ่อชอบมาก
ลูกชอบรึเปล่า
คะ หนูคิดว่าชอบ
สวมแล้วรู้สึกสบายรึเปล่า เพราะนั่น เป็นเรื่องสำคัญมากนะ
ค่ะ สบายค่ะ
ลูกดูดีมาก
ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
เอาละ เปลี่ยนซะ ไปเอามาอีก
จริงเหรอคะ
จริงสิ เราจะไปอวดคุณปู่ด้วย
คุณปู่ ๆ
- ดูนี่สิ - สวยจังเลย
หนูรู้ หนูซื้อมาตั้งเยอะเลย
เดฟ
- พ่อรู้สึกยังไง - พ่อสบายดี
ไมค์ถูกตำรวจจับ
อะไรนะ
ไมค์พังรถ ที่ปรึกษาของเขา ทั้งคู่กำลังจะไปดูหนัง
ดูหนังเหรอ
ไมค์บอกว่า เขาพยายาม จะอม นกเขาของเขา
แล้วไมค์ก็ ขว้างก้อนหิน ใส่กระจกรถด้านข้าง
อมนกเขาอะไร และก็ขว้างก้อนหิน
มันอะไรกัน
หมอนั่นพูดว่าไง
เขาบอกว่า ไมค์พยายามล้วงกระเป๋าเขา
นี่มันอะไร อมนกเขา ขว้างหิน ล้วงกระเป๋า แล้วก็ทำเสียเรื่อง
เขาอายุ 15 แล้วนะ
มันอะไรกัน
- ไมค์อยู่ไหนล่ะ - อยู่ที่บ้าน
มันอะไร
บ้าเอ๊ย
พ่อจะไปพบหมอหรือยัง
ไปสิ
ยิงถูกแล้ว แกตาย
ผมคิดว่า เรื่องเป็นอย่างที่เขาบอก
คิดว่า หมอนั่นพยายามจะเร้าโลมเขา
ไมค์เลยเกิดตกใจ และก็กลัว
ลูก ช่วยไปซื้อข้าวโพดคั่ว ที่ตู้ให้พ่อหน่อย
ซื้อข้าวโพดคั่ว ทีหลังได้ไหม
ผมพยายามให้เชลลี่ ไปที่อื่น จะได้ไม่ต้องมาได้ยิน เรื่องพวกนี้
หมอนี่บอกว่าไมค์ พยายามขโมย กระเป๋าสตางค์ของเขา
และนั่นเป็นเหตุ ให้เขาต่อสู้กัน ตอนที่ตำรวจมาถึง
- ลูกเป็นไงบ้างล่ะ - แกดูตกใจ ฉันไม่รู้สิ
ผมกลับไปก็ได้นะ
ไม่ต้องหรอก อยู่นั่นล่ะ จัดการเรื่อง ฮัลโหลอเมริกา ของคุณไป
- คุณทำเหมือน.. - อะไรอีก
เหมือนไมค์ มีเรื่อง
ก็เพราะผม ต้องมาสัมภาษณ์งานที่นี่ อย่าหาเรื่องได้ไหม
หนูไม่มีเงินเลย
รัสเขามาคอยช่วยอยู่นะ
- มันมาทำอะไร - เขาช่วยได้มากเลย รู้ไหม
คุณอยู่นั่นแหละ
ก็ได้ ผมจะอยู่กับนิ้วเท้าอูฐ
คุณจัดการเรื่องทางนั้นไป ทำให้ดีๆ ล่ะ
นิ้วเท้าอูฐเหรอ คุณพูดเรื่องอะไร
ผมต้องไปสืบ ว่าเพื่อนๆ ล้อเชลลี่ว่ายังไง
คุณปล่อยให้ลูก โดนล้อ
คุณไม่สนใจ เวลาลูกไปโรงเรียนเลย
ฉันดูแล ทุกอย่างในบ้านนะ
ผมซื้อเสื้อผ้าให้เธอใหม่
ซื้อให้ใหม่ เยอะแยะเลย
- และเธอก็บอกผม หมดทุกอย่าง - คุณอย่าอวดเก่ง ไปหน่อยเลย
คุณเพิ่งอยู่กับเธอ แค่อาทิตย์เดียว
รู้อะไรไหม นอรีน แค่..
ช่างเถอะ ขอผมคุยกับไมค์หน่อย
ลูกหลับอยู่ และคุณ อย่ามาพูดกับฉันแบบนั้น
พูดหยาบอีก กับด่าอีกสิ..
ฟังนะ ผมต้องวางสายแล้วนอรีน แล้วค่อยคุยกันใหม่
ก็แล้วแต่คุณ
พ่อคิดว่า แกพยายามปรับปรุงตัว กับนอรีน..
ถ้าไม่คืนดีกัน
ผมทำอยู่ครับ แล้วหมอว่าไง
อีกราว 10 นาที เขาจะมาคุยกับพ่อ
ในนั้นมันเย็นมาก
แกไปหากาแฟให้พ่อหน่อย จะได้อุ่นขึ้น
ได้ครับพ่อ
หวัดดี
หวัดดีค่ะ 65 เซนต์ค่ะ
แย่จริง
- ว่าไง - หวัดดีค่ะ
ปู่เข้าไปแล้วเหรอ
- ค่ะ - ก็ดี ปู่อยากดื่มกาแฟ
ขอกระเป๋าสตางค์พ่อหน่อย
พ่อมีเงินแค่ 1 เหรียญ
พ่อควรพกเงิน มากกว่านี้หน่อยนะ
พ่อรู้
เขาบอกหรือเปล่าว่า ถ้าบำบัดมากขึ้น อาจ..
ไม่ เขามีความเห็น ไม่ต่างจากหมอพริ้ทช์
มันรุกลามมากไป
รักษาไม่ได้
- แล้ว เขาว่าไง.. - เขาว่า คงหลายเดือน
- หลายเดือน เยอะไหม - เยอะแค่ไหนล่ะ
ก็ไม่รู้ สัก 12 เดือนได้ไหม
ถ้าเขาหมายถึง 12 เดือน เขาคงบอกว่า ปีนึงแล้วล่ะลูก
คงหมายถึง 3 หรือ 4
พรุ่งนี้ เป็นวันสำคัญของลูก
รายการ ฮัลโหลอเมริกา
ครับ
มาแล้ว อัศวินผู้ยิ่งใหญ่ เดฟ สปริ้ทเซล
เขาเคยใช้ชื่อ สปริทซ์ ใช่ไหม
ใช่แล้ว คุณพูดถูก
แต่เขากลับไปใช้ชื่อเดิม คือ สปริ้ทเซล
ทำไมเขาถึงเปลี่ยนล่ะ เอ็ด
ก็ เมื่ออยู่กับ เนชั่นแนล ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
เขาจึงเปลี่ยนกลับไป
แบบ จอห์น คูการ์ เมลเลนแคมพ์ ดูจริงจังขึ้น เหมือนของแท้มากขึ้น
- นั่นใครล่ะ ที่อยู่กับเขา - เป็นภรรยา กับลูกๆ ของเขา
ชีวิตครอบครัวเขา เคยล้มเหลวใช่ไหม
ไม่ใช่อย่างนั้นอีกแล้ว นั่นเป็นเรื่องที่เปลี่ยนแปลง
ดูเหมือนว่า รายการ ฮัลโหลอเมริกา กับ ไบร์อันท์ กัมเบล..
ให้โอกาสพวกเขา ได้ตั้งต้นใหม่..
และด้วยเงินรายปี ที่มากขึ้นถึง 980,000 เหรียญ ไม่รวมเงินสนับสนุนอื่นๆ
ทำให้เดฟ มีรายได้ กว่าล้านเหรียญต่อปี
- ภรรยาเขา คงหูผึ่งแน่ค่ะ - แน่นอน มันช่วยเขาได้มากเลย
ทุกอย่างดูยอดเยี่ยมไปหมด
- เขาว่ายังงั้นเหรอ - ใช่ เขาบอกผมยังงั้น..
ฮัลโหล อเมริกา
งานอดิเรกของคุณล่ะ
เขียนหนังสือ กับยิงธนูครับ
คุณไม่ได้ปริญญา ด้านอุตุนิยมฯ ใช่ไหม
ด้านการสื่อสารก็ไม่มีครับ
ฟังนะ เราเคยเห็นผลงานคุณ ที่ชิคาโก
อ้อ
เราคิดว่า คุณทำได้ดี สดชื่นดี
เราชอบ สปริ้ทซ์ นิปเปอร์
เยี่ยม
งั้นเราทำไม ไม่ทดสอบหน้ากล้อง ให้เขาทำให้ดูเลยล่ะ
เยี่ยม
นี่คือสถานีของคุณ เราจะทดสอบนิดหน่อย
ขอไปจัดฉากแป๊ปเดียว
- หวัดดี - หวัดดี
ผมรอมาร์คอยู่ เรากำลังจะทดสอบ
- ผม เดฟ - ไบรอันท์
- ตื่นเต้นไหม - ไม่หรอก
- แน่นะ - ครับ
ดูคุณ ตื่นเต้นนิดหน่อย
ไม่ใช่ตื่นเต้น
- เป็นอย่างอื่นเหรอ - ครับ ใช่
ทางตอนเหนือ ไม่หนาวจัด
เมื่อความกดอากาศสูงนี้ ผ่านพ้นไป
เราจะมีอากาศที่อุ่นขึ้น ใน นิวเม็กซิโก
ผมรู้ว่ามันไม่ใช่ การผ่าตัดประสาท
แต่การรายงานสด เป็นงานอย่างหนึ่งของผม ที่ไม่ง่ายเลย
35 ที่นิวยอร์ก กับอุณหภูมิที่เย็นลง ทางตะวันตก แถวๆ มิชิแกน
เราต้องมีเซ้นต์ ว่าข้อความจะมาจากไหน
กับมีเซ้นต์ เรื่องขนาดอย่างดีด้วย
คำแนะนำ สำหรับผู้เดินทาง ในนิวออลีน และ แอตแลนต้า
สภาพอากาศที่นั่น รุนแรงมาก
ผมแสดงได้ดีมาก
คิดว่าทุกอย่าง มันไปได้สวย
เราจะส่งข่าวให้ทราบ ภายในอีก 2-3 วันนะ
โอเค
นี่พ่อผม โรเบิร์ท สปริ้มเซล และลูกสาวผม
เดี๋ยวจะไปขึ้นเครื่องไม่ทัน..
คงต้องลากันตรงนี้
- ได้ครับ ขอโทษด้วย ที่ทำให้ช้า - ไม่เป็นไรครับ
- มีเบอร์โทรแล้วใช่ไหม - ครับ
ยังต้องมี เงินประกัน กับพูริน่า อีก 42,000 เหรียญนะ
โอเค
- เงินประกันอะไร - เงินประกัน เชิงบังคับ
ถ้าผมได้งานทำน่ะครับ
- อาหารสุนัขเหรอ - ใช่ เป็นผลิตภัณฑ์สัตว์เลี้ยง
เดฟไม่มีสัตว์เลี้ยงนี่
ที่จริง ผมมีแจ๊คสัน
แต่มันอยู่กับเมียและลูก ของแกนี่
เราจะแจ้งให้ทราบนะครับ
- รัสอยู่นี่ - โอเค
- แล้วไมค์อยู่ไหน - ข้างใน
- เดฟ - เป็นไง รัส
เขาอยู่ข้างบน ยังหัวเสีย กับเรื่องนั้นอยู่
- เขาเล่าให้ฟังเหรอ - ใช่
- กับคุณเหรอ - เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น
เขาอยู่กับที่ปรึกษา ดอน โบเดน ผมเดาว่า..
ผมไม่รู้ว่าทำไม ถึงเกิดเรื่องแบบนั้น
เขาพูดถึง เรื่องลูกชายผม ส่วนผม ก็ถอดถุงมือออก
รู้สึกว่า กำลังจะไปดูหนัง..
- อะไรกัน - แกมานี่ทำไม
- คุณจะทำอะไร - แกมาที่นี่ทำไม
- ผมมาช่วยนอรีน - ทำไมแกต้องช่วย
- เดฟ - ลูก พระเจ้า
เรื่องมันอย่างนี้
ถ้าเราอยากให้พ่อเห็นว่า เราไม่ได้โง่บัดซบ
จงอย่าใช้ถุงมือ ตบหน้าคนอื่น
เพราะหากทำแบบนั้น จะทำให้พ่อคิดว่า
เราเป็นขุนนาง ผู้มีบรรดาศักดิ์ ในศัตวรรษที่ 19
ซึ่งผมไม่ใช่
- พ่อเดินเข้าไปเอง ได้นะครับ - ได้
เมื่อผมหลังชนฝา ผมจะเรียกสาวมา
หรือไปซ้อมมวยสักยก กับริชชี่
คนเปอโต ริโก้ ถนัดซ้าย ที่คลานเซย์ ยิม
แต่คืนนี้ รอยคิดว่า
เมื่อลักลอบ ส่งพลูโตเนียม ออกไปแล้ว
เขาจะไปนั่งดื่ม และชกกระสอบ
รอยไปรับโอลิเวอร์ ที่ห้องทดลองของเขา
และก็คว้าขวดแก้ว
เอาไปซ่อนไว้ ในกล่องคอมพิวเตอร์
แม่ผมได้ค้นพบ เรื่องจัดพิธีศพ ตอนที่ยังมีชีวิต
จากหนังสือที่อ่าน เพื่อช่วยเรื่องพ่อ ที่ใกล้ตาย
คือเมื่อตอนที่ ครอบครัว และเพื่อน มาชุมนุมกัน
เหมือนเมื่อตอน ในพิธีศพ
เพียงแต่คนนั้น ยังมีชีวิตอยู่ จึงสามารถ เห็นทุกๆ คนได้
- เฮ้ เป็นไง - ไง
เฮ้ วันไหนหนาวที่สุด
- อะไรนะ - วันไหนหนาวสุด สัปดาห์นี้
ผมไม่รู้
ยังไม่รู้อีกเหรอ
ไม่เอาน่า พวก
อะไร ก็ผมแค่ถามคุณ ว่าวันไหนหนาวสุด
วันจันทร์ พอใจไหม มัน.. ตกลงไหม
- คุณมีปัญหาอะไร - นี่มันเดือนกุมภาพันธ์นะ มันหนาว
บ้าเอ๊ย
- นายสิบ้า - ไอ้บ้า
คุณรู้ความแตกต่างไหม
คิดว่าจะกำหนดวัน ได้เหรอ
อีกตั้ง 7 วัน คิดถึงข้อเท็จจริงบ้างสิ รู้ไหม
- คุณรู้บ้างไหม - นักข่าวอากาศ
พระเจ้า โธ่เอ๊ย
ผมมีลูกนะ
ผมต้องไปพบลูกผม
คุณขว้างไพน์นี่ ใส่เสื้อผมทำไม
ผมต้องไปพบลูก ทั้งที่มีไพน์ เลอะบนเสื้ออย่างนี้
ลองไปหาลูกคุณ โดยเลอะยังงี้บ้างสิ
เฮ้ ใจเย็นๆ พวก
ผมต้องไปพบครอบครัว
ผมต้องไป..
- ฮัลโหล - ฮัลโหล เดฟเหรอ
- อะไรครับ - ผมมาร์ค เดอร์เซน จากฮัลโหล อเมริกา
หวัดดี เดฟ
- ดูแลตัวเองนะ - โอเค
นอรีน
- หวัดดี - หวัดดี
เชลลี่ดูดีนะ
เราซื้อจากนิวยอร์ก
ใช่ ฉันรู้ ถึงได้บอกไง
มันดูสวยมาก
นอรีน ผมได้งานที่นิวยอร์ก ฮัลโหล อเมริกา กับไบรอันท์ กัมเบล
งั้นก็ดีสิ
- คุณจะรับงานไหมล่ะ - ผมกำลังคิดอยู่
มันจะได้เงินเดือน ค่อนข้างมาก กับองค์กรนั่น ก็ใหญ่โตมากเลย
เงินเดือนคงเพิ่ม กว่าเดิมเยอะเลยนะ
รวมแล้วราวๆ 1.2 ล้าน นอรีน
เราคิดดูใหม่ ได้ไหม
อะไร
การเปลี่ยนแปลงแบบนี้ อาจดีกับทุกคน
ไมค์ เชลลี่ รู้ไหม
ถ้าเราคิด เรื่องลองอยู่ด้วยกันใหม่
เดฟ ฉันจะแต่งงานกับรัส
ความแม่นยำ เท่ากับการเล็งไปยังจุดหนึ่ง
แรงโน้มถ่วง จะดึงมันลง หลาละนิ้ว
ต้องเล็งสูง
กับมีปัจจัยเรื่องลม
ซึ่งเป็นส่วนที่ยากสุด
นอรีน
ยังไงผมก็ต้องเข้าไป
เป็นเวลา ที่ผมต้องพูด
สิ่งที่ผมรู้ เกี่ยวกับ โรเบิร์ท สพริ้ทเซล
เขาอดทน ใจบุญ ฉลาด
มีน้อยคน ที่เหมือนเขา
นี่คือลูกชายของโรเบิร์ท เดวิด
สวัสดีครับ
หลายๆ ท่าน เดินทางมาไกลมาก
ผมขอพูด ในนามของแม่.. นอรีน
และครอบครัวของผม ไมค์ และเชลลี่ โดยกล่าวขอบคุณ
เมื่อผมคิดถึงพ่อ ผมคิดถึงบทเพลง ของบ๊อบ ซีเกอร์
ต่อมา ไฟฟ้าก็ดับ
เมื่อไฟฟ้ามา หลังจากนั้น 45 นาที
ทุกคนก็ลืม เรื่องที่ผมพูดไป จนเกือบหมด
และผมก็ ไม่ได้พูดต่อจนจบ
สิ่งที่ผมพูดคือ เมื่อผมคิดถึงพ่อ..
ผมคิดถึงบทเพลง ของบ๊อบ ซีเกอร์
นั่นคือทั้งหมดที่พูด ในงานศพ ตอนมีชีวิต
เรื่องเกี่ยวกับ บ๊อบ ซีเกอร์
นี่คือหมายเลข 272-7638 โปรดฝากข้อความครับ
เดฟ ผมมาร์ค เดอร์เซน จากฮัลโหล อเมริกานะ
คุณช่วยโทรกลับถึงผม หน่อยได้ไหม ผมโทรหาคุณหลายครั้ง ตั้งแต่วันศุกร์..
อยากรู้ว่า ทำไม คุณไม่โทรกลับ
ถ้าต้องการให้ผม เลือกคนอื่น ก็ขอให้บอกด้วย ตกลงไหม
ไม่ใช่ ฮัลโหล ยังไงก็ช่าง ออแลนโด
ผมยังนึกถึงคุณอยู่นะ เดฟ
ผมต้องการฟังข่าวจากคุณ โทรถึงผมด้วย
โทรศัพท์พ่อดัง
พ่อรู้แล้ว
ทำไมพ่อไม่รับล่ะ
มันมาจาก ไบรอันท์ กัมเบล
แล้วทำไม พ่อไม่รับ
เอาของพวกนั้น มารึเปล่า
อยู่ข้างประตูครับ
พ่อน่าจะรับโทรศัพท์
บ้าเอ๊ย
นี่มัน แอ๊ปเปิลไพน์ จากร้านแม็คโดนัล
พวกเขาไม่ได้ล้อเล่น
ยังร้อนอยู่เลย
อีกเรื่องนึง ที่ทำให้คนโกรธ
จนทำให้ขว้างไพน์ใส่คือ..
ข้อความ ที่เราจำต้องใช้
เพื่อให้รายการเด่นขึ้น
คำนี้คงทำให้ บางคนคันมือ
สปริ้ทซ์ นิปเปอร์
แต่เหนือสิ่งอื่นใด
เรื่องที่ผม โดนขว้างของใส่
เรื่องทั้งหมดก็คือ มีใครกันบ้าง ที่โดนขว้างของใส่
มีใครเคยขว้างไพน์ ใส่โทมัส เจฟเฟอร์สัน ไหม
หรือแม้แต่ บูซซ์ อัลดริน ผมก็ยังสงสัย
แต่นี่ เป็นครั้งที่ 9 แล้ว ที่ผมโดนขว้าง
ตัวตลก ก็โดนขว้าง
- ไอ้บ้า - ฉันเป็นพ่อของไมค์ นี่ของๆ แก
ฉันเห็นแกซื้อมันที่ห้างฯ ถนนนอร์ธ
และฉันก็จะบอกตำรวจด้วย
แกไปจัดการให้เรียบร้อย เรื่องที่ไมค์ ขโมยกระเป๋าสตางค์แก
เขายังเป็นเด็กอยู่ รู้ไหม
แม้จะตัวโต แต่เขายังเป็นเด็ก
แก ไอ้บ้า
ผมว่า คงไม่เคยมีใคร ขว้างไพน์ใส่ คนอย่าง..
แฮร์เรียต ทับแมน ผู้ริเริ่มสร้าง ทางรถไฟใต้ดิน
ขอพนัน เป็นล้านเหรียญได้เลย
ครั้งแรกที่ผม ถูกคนขว้างของใส่
เป็นอกไก่ทอด จากร้านเค็นนี่ โรเจอร์
ตอนนั้น ผมยืนอยู่ข้างถังขยะ
ผมคิดว่า มันอาจเป็นเหตุบังเอิญ ที่มีคน โยนของออกมา
แต่ครั้งที่ 2 มันโดนคางผมพอดี
เป็นทาโก้นุ่มๆ
ต่อมา ก็ป๊อป
แล้วก็ ฟาลาเฟล
แม็คนัคเก็ต
มีแต่ฟาสฟู๊ด
ฟาสฟู๊ด
คนเฮงซวยจะโยนมันทิ้ง โดยไม่กินให้หมด
ทำได้ง่าย รสชาติใช้ได้
แต่มันไม่ได้ให้ คุณค่าทางอาหารเลย
ผมเป็นเหมือน ฟาสฟู๊ด
พ่อ
ไง
- เจอเขาไหมครับ - เจอสิ
ผมจะมีปัญหาไหม ผมไม่ได้ทำอะไรนะ
ลูกไม่เป็นไรหรอก พ่อจัดการแล้ว
พ่อเจอกับเขา
ทำให้เขารู้ว่า อย่ามายุ่งกับเรา
ซัดมันซะน่วมเลย
อะไรนะ
พ่อเจอเขา แบบตัวต่อตัว ซัดที่หน้าผาก
แล้วก็ซัดมัน แบบไม่ยั้งเลย
จริงเหรอครับ
เขาจะไม่พูดว่า ลูกขโมยของๆ เขา ลูกไม่มีปัญหาแล้ว
- ลูกกินอะไรอยู่ - คอร์นด๊อกครับ
ลูกยังเป็นเด็ก ไมค์ ให้ตายสิ
- ผมไม่ใช่เด็กแล้ว - ลูกยังเด็ก
อย่าเข้าไปยุ่ง เรื่องของผู้ใหญ่อีก จนกว่าลูก จะโตพอ
- ได้ - ตกลงไหม
ได้ครับ
- ผมไปซื้อ คอร์นด๊อก ให้พ่อเอาไหม - อะไรนะ.. ไม่ต้อง
พ่ออยากทานอะไร
พ่อไม่กิน
นายข่าวอากาศ
- พ่อ - เป็นไง
- พ่อสบายดีหรือ - ก็ดี
พ่ออยากให้แก..
อะไรครับ
พ่อไม่เข้าใจจริงๆ
มันหมายความว่าไง
มันเป็นแค่ สิ่งที่นำไปสู่ ที่ผมอยากจะพูด
อย่างตอนนี้
ผมอยากจะพูด ถึงเนื้อเพลง..
เกี่ยวกับพ่อ
มันเหมือนพ่อ
ผมได้งานแล้ว
ที่นิวยอร์กเหรอ
วิเศษเลย รายได้ดีมาก
ได้เงินมากกว่า ที่พ่อเคยทำได้ เงินเดือนนั่น
ใช่ครับ
เป็นความสำเร็จ แบบคนอเมริกัน
ขอบคุณครับ
ลูกเป็นอะไรรึเปล่า
ผมทุ่มเทไม่ได้
นอรีนจะแต่งงาน กันรัส
ไม่มีอะไร ให้ทุ่มเทอีกแล้ว
ผมไม่มีอะไร ให้ทุ่มเทอีกแล้ว
มือของลูก
ผมไปพบ ที่ปรึกษาของไมค์
ไมค์เล่าว่า ลูกจะจัดการเรื่องนี้
ไม่มีปัญหาแล้วรึ
ดีมาก
มือเจ็บมากไหม
ไม่เป็นไรครับ
- แน่ใจนะ - ไม่ต้องห่วงครับ
เรามักจะเป็นห่วง เรื่องของลูกๆ
ไม่ว่าจะ อายุแค่ไหน
ก็ต้องคอย ดูแลเสมอ
พ่ออ่านนิยาย ของลูกแล้ว
บ้าจริง
ผมตั้งใจจะทำ ให้ดีขึ้น แต่ผมกลับโยนทิ้ง
- โยนทิ้งเหรอ - ลงถังขยะไปแล้ว
พ่อก็ทำแบบนั้น
พอฝึกๆ ไป มันก็จะดีขึ้นเอง
อย่างลูก กับงานรายงานอากาศ
แต่ผมพยากรณ์ไม่ได้
ไม่มีใครทำได้ เพราะมันเป็นแค่ลม แค่ลมเท่านั้น
มันพัดไปได้ ทั่วทุกหนแห่ง
มันบ้าสิ้นดี
ผมต้องไปทำงานแล้ว
เดวิด
ชีวิตเฮงซวยพวกนี้..
เราต้องโยนมันทิ้งบ้าง
เราต้องโยนมันทิ้ง..
พวกชีวิตเฮงซวยนี่
ยังมีสิ่ง ให้ลูกค้นหา
ลูกยังมีเวลา
ขอบคุณครับ
ไม่นานหลังงานศพ ตอนมีชีวิตของพ่อ ก็มาถึง งานจริง
เสียใจด้วย กับการสูญเสีย
เป็นคำพูดที่น่ารักมาก สำหรับพ่อ
ลูกได้ยินมาจากไหน
จากเพื่อนของปู่
ดีใจที่ลูก เอาร่มมาด้วย
ผมรู้สึกว่า วันนี้ฝนจะตก
ลูกคงไม่มาแย่ง งานของพ่อ ใช่ไหม
ไม่หรอก ผมอยากเป็นตากล้องมากกว่า ถ่ายรายการ ฟุตบอลวันจันทร์
ได้ไหมครับ
ได้สิ นั่นก็ดี
มีเพื่อนๆ ของโรเบิร์ท มากมาย มาที่นี่ แม้จะเป็นฤดูหนาว
คงเพราะเขาเป็นคน ไม่ธรรมดา
ถึงได้ทำให้ คนมากมายออกมาร่วม
เป็นสามีที่น่ารัก และพ่อมา 40 ปี
กับเป็นเพื่อนที่ดี ของพวกคุณบางคน มานานกว่านั้น
เรารู้ว่าทำไม จึงเห็นคุณค่า และรักโรเบิร์ท
เขาเป็นคนยอดเยี่ยม
ไม่เห็นแก่ตัว
และมุ่งมั่น
ผมยังจำได้..
เมื่อคิดว่า ชีวิตจะเป็นอย่างไร ผมจะเป็นอย่างไร
ผมนึกภาพว่า มีคุณสมบัติอย่างนี้
เข้มแข็ง คุณสมบัติเชิงบวก..
ซึ่งผู้คนรับมา จากช่วงที่ผ่านมา
เมื่อเวลาผ่านไป..
มีไม่กี่คน ที่มีคุณสมบัติ อย่างที่ผมมีอยู่
และความเป็นไปได้ ที่ผมเผชิญมา และประเภทของคน ที่ผมควรเป็น..
ทั้งหมดนี้ ลดลง จนเหลือน้อยลงทุกปี น้อยลง และน้อยลงเรื่อย ๆ..
จนในที่สุด ลดลงจนเหลือเพียง หนึ่งเดียว..
จนเป็นตัวผม ในขณะนี้
และนี่คือตัวผม
คนรายงานข่าวอากาศ
ก่อนอื่น โปรดฟังการตรวจสอบ สภาพอากาศ จากเดฟ ครับ
ขอบคุณ ไบร์อันท์ รู้สึกเหมือนฤดูใบไม้ผลิ ถ้าท่านอยู่เขต ตะวันออกเฉียงเหนือ
แต่มันจะอยู่อีกนานไหม เรามาดูกัน
เรามีระบบอากาศที่อุ่น ซึ่งจะทำให้ อุณหภูมิสูงขึ้น..
ไมค์ ไปโรงเรียนได้แล้ว
รัส
ไปได้แล้ว เด็กๆ
เร็วเข้า
เดี๋ยวฉันจะเอาคืน
- หวัดดี เชลลี่ - หวัดดีค่ะ แม่
นั่นคือสภาพอากาศ จากทั้งประเทศ เดี๋ยวจะมาพบท่าน กับรายงานอากาศท้องถิ่น
ในตอนท้ายชั่วโมง
- นั่น คุณเดฟ สปริ้ทซ์ ใช่ไหม - ใช่ครับ
- ผมขอลายเซ็นหน่อยได้ไหม - ได้เลย
แล้ววันนี้ ฝนจะตกไหม
ใครจะไปรู้
เฮ้ ฮัลโหล อเมริกา
ผมออกรายการ ได้ 2-3 เดือนแล้ว
ไม่มีใคร ขว้างของใส่ผมอีกแล้ว
อาจเป็นเพราะ ผมสะพายธนูมาด้วย
ไม่รู้สิ
ผมกลับชิคาโก ช่วงสุดสัปดาห์
เพื่อไม่ให้ห่างเหิน ไมค์ และเชลลี่
แล้วกลับไป รายงานอากาศ พยากรณ์.. ใช่ไหม
ไม่เอาน่า
มีผู้ชายอีกคน ในครอบครัวผม
เรื่องไม่ได้เป็นไป ตามที่ผมคาด
ต้องยอมรับ ว่ามันไม่ง่ายเลย..
แต่เรื่องง่ายๆ มักไม่เข้ามา ในชีวิตของผู้ใหญ่
ผมขอรับความสำเร็จ แบบคนอเมริกัน
ผมอยู่ตรงนี้.. ผมขอรับความสำเร็จ แบบคนอเมริกัน
ผมอยู่ตรงนี้..
หลังหน่วยดับเพลิงที่ 47 โอเค
แต่อยู่หน้า สปองบ๊อบ
ฮัลโหล อเมริกา